- از نظر طبی کفشی استاندارد است که از پای فرد محافظت کند. کفش باید کاملا روی پا را بگیرد، یعنی هر نوع کفشی که پا در آن لق بزند و یا تنگ باشد، پوشش مناسبی از نظر طبی نیست.
- برای دانشآموز بهترین کفش، کفش ورزشی است که اندازهاش با بند قابل تنظیم باشد. البته برای دانشآموزان دبستانی بهتر است کفش به جای بندی، چسبی باشد تا بند آن به طور مکرر باز نشود.
- کفشهایی با پاشنه بلند که فرم پا را عوض میکنند، کفش مناسبی برای کودکان نیستند. کفش بدون پاشنه هم باید لژ محافظی بین کف پا با زمین داشته باشد که سراسر پا از پنجه تا پاشنه را بپوشاند. چون کفش تخت و بدون پاشنه هم، برای فعالیت مناسب نیست.
- کفش خوب کفشی است که انعطاف لازم را داشته باشد و پاها در آن احساس راحتی کنند.
- اهمیت استفاده از کفش مناسب تا جایی است که استفاده از کفشهای نامناسب سبب ایجاد فشار نابجا به نواحی پا، زانو، کمر و حتی گردن میشود که این مسئله مشکلاتی را برای فرد در بلندمدت به وجود خواهد آورد.
- بهترین کفش، کفشی است که کفی آن دارای دو قوس طولی و عرضی بوده، به نحوی که قوس طولی و عرضی کف پا را پر کنند.
- کفی کفش بایستی از انعطاف لازم برخوردار بوده و فشارها را در خود خنثی کند و به عبارتی به شکل پا باشد و پا در آن احساس راحتی کند.
- به افرادی که کف پای صاف دارند توصیه میکنیم، از کفشهایی استفاده کنند که کفی آنها زیر نظر متخصصان فیزیوتراپ ساخته شده باشد.
- همچنین توصیه میشود افرادی که کف پای صاف دارند، در منزل هم از دمپاییهای با قوس طولی و انعطافپذیری مناسب استفاده کنند.
- قسمت خلفی(قسمتهای پشتی) کفش باید، بهگونهای باشد که هنگام راه رفتن موجب صدمه زدن به تاندون آشیل پا نشود.
- توصیه میشود بچههایی که زانوهای پرانتزی یا ضربدری دارند، از کفشهایی استفاده کنند که زیر نظر فیزیوتراپ تهیه میشوند.
